Bloedarmoede

Bloedarmoede wordt ook wel anemie genoemd. Dit is geen aandoening op zich, maar een symptoom van een andere aandoening. Net zoals koorts ook op verschillende ziektes kan wijzen. Wanneer je anemie hebt, heb je geen tekort aan bloed, maar wel aan hemoglobine (Hb). Hemoglobine zit in je rode bloedcellen. Het bindt zuurstof aan zich en vervoert het vervolgens van je longen naar de rest van je lichaam.

Je hemoglobine kan te laag zijn omdat er te weinig rode bloedcellen zijn of omdat de hoeveelheid hemoglobine in een bloedcel te klein is. De oorzaken hiervan kunnen een verhoogde afbraak, een verstoorde aanmaak of een verlies van rode bloedcellen zijn.

Hemoglobine is een ijzerhoudend eiwit, dit wil zeggen dat een tekort aan ijzer ook een tekort aan hemoglobine veroorzaakt. IJzertekort is ook meteen de meest voorkomende oorzaak van bloedarmoede. Men spreekt dan van ferriprieve anemie. Een ijzertekort kan ontstaan door een groot of langdurig bloedverlies; bijvoorbeeld tijdens je menstruatie, door een operatie of bevalling of via een externe of interne wond. Chronische ziektes, infecties, ontstekingen of het langdurig gebruik van sommige pijnstillers kunnen dit bloedverlies veroorzaken. Verder kan een ijzertekort ontstaan doordat je onvoldoende ijzerhoudende voeding eet. Vegetariërs hebben hier soms last van. Ook is het mogelijk dat je lichaam het ijzer niet uit je voedsel kan halen en opnemen. Een spijsverteringsziekte ligt dan aan de basis van het probleem. Tot slot hebben groeiende kinderen en zwangere vrouwen een verhoogde ijzerbehoefte. Als ze geen extra ijzer opnemen, zullen ze een tekort ontwikkelen.

IJzertekort is niet de enige oorzaak van anemie. Hemolytische bloedarmoede wil zeggen dat je rode bloedcellen vroegtijdig stuk gaan. Megaloblastaire anemie is dan weer veroorzaakt door een tekort aan vitamine B12 of foliumzuur. Alcoholisten, strenge vegetariërs en mensen met een maag- en darmziekte kunnen hier een tekort van hebben. Verder kunnen er ook erfelijke aandoeningen aan de basis van bloedarmoede liggen. Ze kunnen verhinderen dat je lichaam voldoende hemoglobine aanmaakt of de aangemaakte hemoglobine is misvormd waardoor hij minder zuurstof kan vervoeren. Wanneer je lichaam geen rode bloedcellen kan aanmaken, spreekt men van aplastische anemie. Deze aandoening is meestal het gevolg van straling of contact met giftige chemicaliën.

Bij vrouwen spreekt men van bloedarmoede als het hemoglobine gehalte minder dan 7.3 bedraagt en bij mannen als het minder dan 7.8 is. Zwangere vrouwen en kinderen hebben wel hogere minimumwaarden, want zij hebben nood aan meer hemoglobine omdat ze constant nieuwe cellen aanmaken.

Symptomen

Bloedarmoede heeft verschillende symptomen van zichzelf en kan bovendien symptomen van andere aandoeningen verergeren. Soms gebeurt het ook dat iemand anemie heeft en geen last heeft van klachten. Dan is een diagnose zeer moeilijk te stellen. De eerste symptomen die meestal optreden:

Kortademigheid

Hoofdpijn

Vermoeidheid

Tachycardie

Dit is een versneld hartritme.

Zich zwak voelen

 

Wanneer de bloedarmoede lang aanhoudt of zeer ernstig is, kunnen ook volgende symptomen opduiken:

Bleekheid

Dit is vooral goed zichtbaar onder je vingernagels.

Bleke lippen

Hartkloppingen

Transpireren

Duizeligheid en het gevoel hebben flauw te vallen

Lusteloosheid

Slaapproblemen

Oorsuizingen

Concentratieproblemen

Last van je maag of darmen

Impotentie of verminderd libido bij mannen

Verminderde weerstand

Hierdoor ben je vatbaarder voor infecties.

Koude handen en voeten

Tintelingen in je voeten en daarna het gevoel dat je op bobbels loopt

Scheurtjes in je lippen en barstjes in je mondhoeken

 

Extra symptomen bij kinderen:

De binnenkant van het onderste ooglid is bleek

Een achterstand in de fysieke of mentale ontwikkeling

 

Wanneer je meerdere symptomen herkent, ga je best naar de huisarts. Hij kan dan via een bloedafname vaststellen of je werkelijk aan anemie lijdt.

Behandeling

Aangezien bloedarmoede op zich geen ziekte maar vooral een symptoom van een andere aandoening is, moet bij de behandeling de oorzaak van de bloedarmoede aangepakt worden. Wanneer er een tekort is, moet dit aangevuld worden. Tekorten kunnen op twee manieren aangevuld worden:

Aangepaste voeding

Bij een ijzertekort, moet er ijzerrijke voeding gegeten worden. Ook het eten van voedsel met vitamine C in helpt om meer ijzer aan te maken.

Wanneer je een tekort aan vitamine B12 hebt, moet je meer vlees, vis en zuivelproducten eten.

Bij een tekort aan foliumzuur moet je dan weer peulvruchten, volkoren producten, asperges, spinazie en lever eten. Deze voedingsmiddelen bevatten allemaal veel foliumzuur.

Medicijnen of voedingssupplementen

Wanneer het tekort zo groot is, dat het niet enkel via een veranderd voedselpatroon kan gecorrigeerd worden, kun je ijzer of foliumzuur innemen in de vorm van pilletjes. Vitamine B12 krijg je via injecties toegediend.

Als de oorzaak van je anemie hevige menstruatieperiodes zijn, dan kan het helpen om een anticonceptiepil te nemen. Deze vermindert het bloedverlies.

Wanneer pijnstillers de aanmaak van hemoglobine blokkeren, verander je best van pijnstiller.

Enkel als je ijzertekort alarmerend laag is, krijg je extra ijzer toegediend via een bloedtransfusie.

Loading...